Πληροφορίες για τον Λευκώνα (μή επίσημες)

 

λευκωνας
Ο Δήμος Λευκώνα αποτελεί έναν από τους 22 νεοσυσταθέντες Δήμους του Νομού Σερρών. Συγκροτείται από τις πρώην κοινότητες Λευκώνα, Καλά Δένδρα και Χριστός, με έδρα την πρώην κοινότητα Λευκώνα.

Γεωγραφικά ο Δήμος Λευκώνα τοποθετείται βορειοδυτικά του Δήμου Σερρών και καταλαμβάνει έκταση 56.185 στρέμματα, ή 1,42% της συνολικής έκτασης του Νομού Σερρών. Η πρώην κοινότητα Λευκώνα καταλαμβάνει έκταση 24.300 στρέμματα, το δημοτικό διαμέρισμα Καλών Δένδρων έκταση 16.417 στρέμματα και το δημοτικό διαμέρισμα Χριστού έκταση 15.468 στρέμματα. Από την συνολική έκταση του Δήμου, το 5% ή 2.800 στέμματα καταλαμβάνεται από οικισμούς. O συνολικός πληθυσμός του Δήμου σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 3.882 κάτοικοι και γειτονεύει με τους Δήμους Σκοτούσσας, Καπετάν Μητρούση και Σερρών

Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Δήμου συγκαταλέγεται η βιομηχανική περιοχή που βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του και που δίνει πολλές δυνατότητες ανάπτυξης και προόδου, λαμβάνοντας φυσικά υπόψη την βιωσιμότητα του κατοίκων και του περιβάλλοντος.

Ο Δήμος Λευκώνα αποκτά σημαντικά πλεονεκτήματα λόγω της γεωγραφικής του θέσης. Πιο συγκεκριμένα βρίσκεται πολύ κοντά στον δήμο Σερρών και από τον Λευκώνα διέρχονται οι οδικοί άξονες Σερρών - Θεσσαλονίκης και Θεσσαλονίκης - Προμαχώνα καθιστώντας τον σημαντικό κομβικό σημείο. Το γεγονός αυτό του δίνει δυνατότητες ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού.

Δημοτικά Διαμερίσματα

Λευκώνας

Σύμφωνα με στοιχεία αρχικής αναγνώρισης, ο Λευκώνας ονομαζόταν Καβακλί και αποτελούσε την κοινότητα Καβακλί το 1920. Αποτελούνταν μόνο από το Καβακλί και στη συνέχεια προσαρτήθηκε το Κάτω Μετόχι αφού αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Ξηροτόπου, την 1-12-1928. Ο συνοικισμός Μετόχι αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Λευκώνα και προσαρτήθηκε στο Δήμο Σερρών το 1970.

Με τον Ν. 2539/97 "Συγκρότηση Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης" συστάθηκε ο Δήμος Λευκώνα αποτελούμενος από τις πρώην κοινότητες Λευκώνα, Καλά Δένδρα και Χριστός.

Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία στο Καβακλί (Λευκώνα) εγκαταστάθηκαν το 1920 οι πρώτοι πρόσφυγες Ελληνοπόντιοι. Πρόκειται για ένα κατεξοχήν προσφυγικό χωριό με έντονη την παρουσία κυρίως του Ποντιακού στοιχείου καθώς επίσης του Μικρασιάτικου και του Θρακιώτικου. Σύμφωνα με άλλες πηγές οι ντόπιοι κάτοικοι του Λευκώνα είναι απόγονοι Αιγυπτίων που ήρθαν με στράτευμα για να βοηθήσουν τους Τούρκους.

Η αρχική ονομασία Καβακλί όπως άλλωστε και η μετονομασία σε Λευκώνα, προέρχεται από τα Καβάκια, τις γνωστές Λεύκες, χαρακτηριστικό στοιχείο της περιοχής.

Ο Λευκώνας (έδρα του Δήμου) βρίσκεται στο 4ο χιλ. Σερρών Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοι ασχολούνται τόσο με την γεωργία και την κτηνοτροφία όσο και με αστικές δραστηριότητες είτε στο Δήμο είτε και στη γειτονική πόλη των Σερρών.

Καλά Δένδρα

Τα Καλά Δένδρα χρονολογούνται από τους βυζαντινούς χρόνους, και σε αυτό κατοικούν σήμερα 1.444 κάτοικοι, οι οποίοι είναι Ντόπιοι, Θρακιώτες, και Μικρασιάτες. Πρωτοαναφέρεται το 1465 με τη σημερινή του ονομασία. Εικάζεται ότι το όνομα προήλθε από κάποιο δάσος που υπήρχε στην περιοχή, γεγονός το οποίο φαίνεται να επιβεβαιώνουν και οι αναμνήσεις των γηραιότερων, οι οποίοι αναφέρουν ότι στις αρχές του 20ου αιώνα επιβίωναν ακόμη τα υπολείμματα δάσους από καραγάτσια (φτελιές).

Κτισμένο σε καθαρά γεωργική περιοχή, το χωριό βρίσκεται δυτικά του Λευκώνα, από τον οποίο απέχει οδικά 6 χλμ. και συγκεντρώνει το 44% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων του δήμου. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Οι αγρότες καλλιεργούν καλαμπόκι, τεύτλα, βαμβάκι, σιτάρια.

Χριστός

Το Χριστός αποτελείται από τους ημιορεινούς οικισμούς του Άνω και (Κάτω) Χριστός, κτισμένους στους πρόποδες της οροσειράς της Βροντούς. Mε συνολικό πληθυσμό 470 κατοίκων, (οι οποίοι είναι Πόντιοι, Βλάχοι, Ντόπιοι), και μέσο υψόμετρο 80 μέτρα. το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Βυζαντινό ναό, που υπήρχε εκεί εις μνήμην του Σωτήρος Χριστού. Ο ναός αυτός μάλιστα με αυτοκρατορικό διάταγμα του Ανδρόνικου του Γ΄ είχε αφιερωθεί το 1321 στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών.

Κατά την Βυζαντινή εποχή το χωριό ήταν ιδιοκτησία του Μεγάλου Λογοθέτου Θεοδώρου Μετοχίτου και αναφέρεται σε βυζαντινά έγγραφα ως "χωρίον του Γαστιλέγκους".

Το παλιό χωριό του Άνω Χριστού χαρακτηρίζεται από τα γραφικά παραδοσιακά οικήματα. Στην περιοχή ενδιαφέρον παρουσιάζουν το φράγμα του Χειμάρρου, το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

To Χριστός βρίσκεται βορειοδυτικά του Λευκώνα. Στην περιοχή βρέθηκε το 1970 ενεπίγραφη βωμόσχημη στήλη της ρωμαϊκής εποχής η οποία εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών.


Φυσικές Ομορφιές

Ο Δήμος Λευκώνα έχει να επιδείξει πολλές φυσικές ομορφιές. Αρχικά στο Λευκώνα ενδιαφέρον παρουσιάζει η περιοχή του Αϊ- Γιώργη με φυσική βλάστηση και γραφική ομορφιά και η Ιερά Μονή Παναγίας της Βύσσιανης μέσα σε ένα φυσικό τοπίο με απαράμιλλη θέα.

Η τεχνητή λίμνη όπου πολλοί δημότες έχουν την ευκαιρία να επιδοθούν στο ψάρεμα.

Το εκτροφείο στρουθοκαμήλων όπου μπορεί κανείς να παρατηρήσει από κοντά την ανάπτυξή τους.

Την λευκοφυτεία και τα όμορφα πάρκα καθώς επίσης το φράγμα και την κοιλάδα.

Την περιοχή «Καπετανούδι», από όπου μπορεί κανείς να θαυμάσει την πανοραμική θέα της περιοχής και να επισκεφθεί το παλιό τούρκικο νεκροταφείο.

Από τουριστικής άποψης ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι στον Λεύκωνα υπάγεται η Βιομηχανική Περιοχή Σερρών με πλήθος βιομηχανιών και επιχειρήσεων εντός των διοικητικών του ορίων.

Στο Δημοτικό διαμέρισμα του Χριστός ενδιαφέρον παρουσιάζει το φράγμα του Χειμάρρου, το γραφικό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, ο Άγιος Γεώργιος καθώς επίσης το παλιό χωριό του Άνω Χριστός με τα γραφικά παραδοσιακά οικήματα.

Δέκα (10) χλμ. βόρεια της πόλης των Σερρών και δύο (2) από τον οικισμό του Μετοχίου, μέσα σ' ένα καταπράσινο τοπίο, στο βάθος μιας χαράδρας, βρίσκεται η γυναικεία Ι.Μ. Παναγίας της Βύσσιανης.

Ιδρύθηκε το έτος 1972 με πρωτοβουλία Σερραίων πιστών.

Τη σημερινή της μορφή (καθολικό, παρεκκλήσι, τραπεζαρία, έκθεση εργόχειρων, κελιά Μοναχών) απέκτησε έπειτα από προσπάθειες ετών.

Η μονή αυτή πήρε το όνομά της από ένα χωριό που βρίσκεται κοντά της και ονομάζεται Βύσσιανη.

Δε διασώζονται παλιά λατρευτικά σκεύη και βιβλία.

Τις πρώτες πληροφορίες γι' αυτό το χωριό τις παίρνουμε από ένα έγγραφο γραμμένο το έτος 1320.

Περισσότερες πληροφορίες όμως έχουμε από άλλα έγγραφα που γράφτηκαν λίγα χρόνια αργότερα (1328-1344).

Το χωριό αυτό καταστράφηκε το 1916 από τον βουλγαρικό στρατό και σήμερα σώζονται μόνο τα ερείπιά του.

Η μονή κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο Μακεδόνων και ως κρύπτη όπλων και πυρομαχικών.

Υπέστη ζημιές την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913 και ερημώθηκε.

Για την διόρθωση των ζημιών της οργανώθηκε μία αδελφότητα που ονομαζόταν «Αγαθοεργός Αδελφότης "Η Κοίμησης της Θεοτόκου Βύσσιανης".

Πρώτη μέριμνα της Αδελφότητας ήταν η ανακατασκευή του παλαιού ναού της μονής.

Τα έργα της ανακατασκευής ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 1925 και τελείωσαν το1928, ενώ τα εγκαίνια έγιναν στις 17 Σεπτεμβρίου του 1925.

Την θέση αυτής της Αδελφότητας παίρνει ένα άλλο σωματείο που ιδρύεται την ίδια εποχή. Το σωματείο αυτό ονομάζεται «Σύλλογος Κυριών και Δεσποινίδων Βησσάνης».

Στη μονή αυτή βρίσκεται και η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας.

Η λαϊκή παράδοση λέει ότι αυτήν την εικόνα την βρήκε ένας γεωργός στο μέρος που χτίστηκε ο ναός.

Ο γεωργός έβλεπε ότι επί τέσσερις νύχτες ανάβλυζε από αυτό το μέρος μυστηριακό φως.

Σε θαύμα επίσης αιτιολογούν την ύπαρξη άφθονου νερού.

Το Αγίασμα, επί σειρά ετών αποξηραμένο, σαν από θαύμα της Παναγίας, την παραμονή της γιορτής της (14 Αυγούστου 1996), άρχισε να αναβλύζει ασταμάτητα μέχρι και σήμερα.

Η μονή σήμερα αποτελεί Ιερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή.

Η πρώτη μοναχή που εγκαταστάθηκε στη μονή ήταν η Πελαγία από τη μονή του Αγίου Μηνά Δράμας το έτος 1972.

Μόνο όμως το έτος 1984 ο μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Μάξιμος στελέχωσε τη Μονή με γυναικεία Αδελφότητα.

Η εργατικότητα και φιλοκαλία των μοναχών διακόσμησε τους χώρους τους αυλής με λουλούδια.

Έτσι καθαρή και όμορφη υποδέχεται τους πιστούς μέσα σε ένα φιλόξενο και ευλαβικό περιβάλλον, όπου κυριαρχεί απαλή και εκστατική γαλήνη.

Στη μονή λειτουργεί μικρό εκθετήριο με αγιογραφικά είδη και χειροποίητα αντικείμενα που η βοήθειά τους προσπορίζει μικρή βοήθεια.

Σήμερα, μονάζουν στο Μοναστήρι δύο (2) μοναχές.

Ο ξενώνας δεν επαρκεί για φιλοξενία οργανωμένων γκρουπ

Συγκοινωνίες

Στο οδικό τμήμα του Δήμου ανήκει τμήμα της εθνικής οδού Σερρών - Θεσσαλονίκης, μήκους δέκα (10) περίπου χιλιομέτρων, καθώς και τμήμα του εθνικού οδικού δικτύου που οδηγεί στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας (Προμαχώνας).

Ο Δήμος Λευκώνα είναι το σταυροδρόμι της εθνικής οδού Σερρών - Θεσσαλονίκης, από την περιοχή του οποίου διέρχεται ο κάθετος οδικός άξονας της Εγνατίας οδού που οδηγεί στον Προμαχώνα.

Όσον αφορά την διακοινοτική σύνδεση των Δημοτικών Διαμερισμάτων μεταξύ τους, βρίσκεται σε μέτρια κατάσταση.

Μεγάλος είναι ο αριθμός και το μήκος των αγροτικών δρόμων που περιλαμβάνουν τα αγροτεμάχια των Δημοτικών Διαμερισμάτων, ενώ μικρό είναι το μήκος των δασικών δρόμων.

Λόγω της μικρής απόστασης της έδρας του Δήμου Λευκώνα από την πόλη των Σερρών, η μεταξύ τους επικοινωνία επιτυγχάνεται με αστική συγκοινωνία.

Αντίθετα, τα Δημοτικά Διαμερίσματα Καλά Δένδρα και Χριστός επικοινωνούν με την πόλη των Σερρών με υπεραστική συγκοινωνία.

Πηγή: wiw.gr